У Віцебску ўшанавалі лепшых работнікаў Віцебскага аддзялення Беларускай чыгункі
Пакуль дзе-небудзь паміж мегаполісамі пад стук колаў у купэ і плацкартным вагоне мірна дремлюць пасажыры, а грузавы цягнік мчыцца даставіць экспартны тавар, аб бяспецы і надзейнасці перавозак самааддана клапоцяцца работнікі сталёвай магістралі. У першае нядзелю жніўня яны прымалі віншаванні з прафесійным святам.
У паўночным рэгіёне яго сустрэлі без малога 12 тыс. чалавек, так ці інакш звязаных з галінай, уключаючы ветэранаў аддзялення. Лепшых прадстаўнікоў калектыву Віцебскага аддзялення Беларускай чыгункі ўшанавалі на ўрачыстым сходзе.
Віншаваў працоўнікаў сферы паўночнага рэгіёна галоўны інжынер БЖД Сяргей Новадворскі. Ён назваў сталёвую магістраль асаблівым звяном, лакоматывам эканомікі краіны і падкрэсліў: чыгунка працягвае славутыя традыцыі і трымае курс на развіццё. Палепшыўся рухомы склад (паступаюць вагончыкі, лакоматывы), лічбавізацыя працэсаў робіць больш камфортным набыццё электронных білетаў для пасажыраў. Нават вымушаны перагляд лагістыкі паставак грузаў спрацаваў у плюс. Так, было нялёгка, але экспарт прамысловых прадпрыемстваў забяспечаны, і ўмацаваліся міжнародныя сувязі з калегамі з Расіі і Казахстана, праз тэрыторыі якіх пракладзены маршруты БЖД.
– Сёння змяніліся некаторыя напрамкі. Гэта быў пэўны выклік, які мы вытрымалі з гонар, з нашымі калегамі – Расійскімі чыгункамі. Праз ваша напрамак праходзіць адзін з асноўных шляхоў – 9-ы транспартны калідор, па якім ідуць грузы ў найбуйнейшыя парты Паўночна-Заходняга краю Расіі, – падкрэсліў Сяргей Новадворскі, звяртаючыся да работнікаў галіны на Віцебшчыне.
Скользкія па рэйках складзікі перавозяць мільёны чалавек у год, бяруцца за дастаўку грузаў, падняць якія не па сілах аўтатранспарту. Дзень і ноч усё працуе надзейна і дакладна дзякуючы людзям, якія прысвяцілі жыццё нялёгкаму рамяству.
– Прафесій шмат, і на самай справе ганарыцца можна кожным работнікам. У 21 структурным падраздзяленні Віцебскага аддзялення працуе больш за 7 тыс. чалавек. Наша агульная задача – забяспечыць стабільную і бяспечную перавозку пасажыраў, грузаў. Кожны супрацоўнік уносіць значны ўклад у выкананне гэтай задачы, – заўважыў начальнік Віцебскага аддзялення БЖД Аляксандр Хомчанка.
Больш за 70 чалавек на ўрачыстым сходзе прынялі галіновыя ўзнагароды, ганаровыя граматы, падзякі і каштоўныя падарункі. Сярод адзначаных перадавікоў сферы – вадзіцель аўтамабіля аддзела матэрыяльна-тэхнічнага забеспячэння Віцебскага аддзялення БЖД Васіль Лысковец.
– Мне падабаецца, гэта мая работа – 18 гадоў тут, – з гордасцю падзяліўся ён. – Прыемна паездзіць па Беларусі. Вось за чатыры дні ўжо 1400 км пераадолеў: Брэст, Мінск… Развозім запчасткі, матэрыялы, спецадзенне і іншае, па неабходнасці. Важна з адказнасцю падысці, усё пералічыць, праверыць, каб было ў цэласнасці і захаванасці.
Яшчэ некалькі гадоў таму для Натальі Шнер праца ў гэтай галіне была марай. Дзяўчына сама сабе даказала: нічога немагчымага няма. Вось ужо шосты год Дзень чыгунка і ў яе календары адзначаны чырвоным.
– Завсёды з асаблівым трепетам праходзіла міма будынка Віцебскага аддзялення, будынка вакзала. Для мяне гэта было чымсьці недасягальным. Стук колаў – такая рамантыка. Сёння мяне перапоўнівае пачуццё гонару. Вялікае шчасце быць часткай такой велізарнай, моцнай, магутнай арганізацыі, – адзначыла вядучы архівіст аддзела арганізацыйнага забеспячэння аддзялення. – З аднаго боку, у мяне праца скромная, з дакументамі. З другога, мы захоўваем гісторыю чыгункі, каб было што перадаць дзецям і ўнукам. Да нас зараз прыходзіць шмат людзей за асабістымі справамі сваіх родных для таго, каб даведацца, як працавалі іх прабабулі, прадзяды, як працавала чыгунка ў канцы XIX стагоддзя.
У працоўнай біяграфіі Галіны Мазго – толькі сталёвая магістраль, усе 38 гадоў. У мінулым тэхнік і тэлефоністка, ужо 12 гадоў – ветэран аддзялення. Пра яе заслугі на чыгунцы памятаюць. Пенсіянерка з ахвотай прымае запрашэнні ўдзельнічаць як у афіцыйных, так і ў творчых праектах – выставах тэматычных кветкавых кампазіцый у гонар свята. Успамінае з цеплынёй, як утварыўся сямейны падрад, калі яе муж быў цягніковым дыспетчарам.
– Працоўны працэс нялёгкі. Свае асаблівасці, нюансы, праца па зменах, – сказала Галіна Мазго. – Муж таксама адработаў 38 гадоў. Сын у нас ваенны, а мы з мужам чыгункавікі. Калі на пенсію пайшлі, ацанілі працу чыгункі не толькі знутры, але і звонку. Вельмі зручна! Дызелі ў нас ходзяць часта, спынкі прадуманыя, камфортныя, льготы для пенсіянераў з 1 мая да кастрычніка.
Дзякуючы ветэранам захаваліся традыцыі сталёвай магістралі, сёння іх развіваюць новыя пакаленні чыгункавікоў. Некаторыя – нашчадкі. У Віцебскім аддзяленні працуюць працоўныя дынастіі, агульны стаж якіх перавышае чатыры сотні гадоў.
– Чыгунка захоўвае свой імідж як надзейны, верны і адказны партнёр для любых грузавы адпраўшчыкаў. У нас верыць пасажыр і вельмі інтэнсіўна карыстаецца ўсімі відамі чыгункавага транспарту, – канстатаваў Сяргей Новадворскі.
Сталева магістраль працягне развівацца і мадэрнізавацца. Амбіцыйныя задачы дапамогуць зрабіць падарожжы пасажыраў яшчэ больш камфортнымі, а ўдасканаленыя алгарытмы перавозак тавараў – павялічыць грузапаток, адкрываючы для сябе новыя гарызонты.