Разгадалі характар сімвала 2026 года. Пабывалі ў цэнтры коннага спорту
Упэўнена і грацыёзна скачам у Год Коня. Журналісты «Аршанскай газеты» напярэдадні 2026 года заглянулі ў Віцебскі абласны цэнтр алімпійскага рэзерва па конным спорце і коневодству, які знаходзіцца ў Барані. Даведаліся шмат карыснага і цікавага пра коней і пра тое, як працуе і чым жыве цэнтр.
Марыя Юсупава кіруе спартыўнай установай з 2020 года, але тут, у цэнтры, яна працуе больш за 30 гадоў.
– Можна сказаць, што я стаяла ў самых вытоках стварэння цэнтра, – распавядае Марыя Аляксандраўна. – Была і трэнерам, і заатэхнікам. Мая дзіцячае мара працаваць з конямі ажыццявілася. Целенаправлена пасля школы паступала на заатэхніка, пазней атрымала другое вышэйшае адукацыю па спецыяльнасці «трэнер па конным спорце».
У наступным годзе цэнтру алімпійскага рэзерва споўніцца 20 гадоў з дня заснавання. Да гэтага тут была проста секцыя коннага спорту. Сёння ў нашых валоданнях 150 га зямлі, 62 коні, якія ўтрымліваюцца ў трох конюшнях, а таксама па дамове ўтрымліваюцца 12 коней прыватных уладальнікаў.
У цэнтры алімпійскага рэзерва па конным спорце і коневодству займаецца больш за 50 хлопцаў. У асноўным гэта дзяўчынкі. У капілцы поспехаў і дасягненняў нямала ўзнагарод рознага гатунку. З апошніх дасягненняў гэта другое каманднае месца ў алімпійскіх днях і трэцяе ў спартакіядзе сярод дзіцяча-юнацкіх спартыўных школ, а таксама два першыя месцы ў асабістым заліку ў гэтай жа спартакіядзе. Лепшай па выніках гэтага года стала спартсменка, якая вучыць Эмілія Сінкоўц з конем па мянушцы Гедэміна, удзельніца міжнародных спаборніцтваў па конным спорце, якая ў ліку зборнай Беларусі ўдзельнічала ў Еўразійскіх маладзёжных гульнях у Расійскай Федэрацыі.
Тут культывуюць усе віды коннага спорту: конкур, троебор'е і выездка. Падрыхтоўка да спаборніцтваў – гэта ўпартная праца як самога вершніка, так і каня.
– Не ўсе дзеці застаюцца ў гэтым спорце, – тлумачыць Марыя Юсупава. – Бо для таго, каб дасягаць вынікаў, трэба перш за ўсё палюбіць гэтых жывёл усім сэрцам, знайсці да іх падыход, навучыцца даглядаць за імі.
Але мы не ставім мэты зрабіць усіх хлопцаў чэмпіёнамі і вялікімі спартсменамі. Сувязь з конямі прывівае ў дзяцей дабрыню, клопат, працавітасць, адказнасць. Таму самае галоўнае – гэта выхаваць іх добрымі і адкрытымі людзьмі.
У конюшні, дзе мы пабывалі, убачылі некалькі парод коней: латвійскую, будзёнаўскую, ганноверскую, рускую верхавую. І ў кожнай свой нораў і характар. Так, пони па мянушцы Врангель вельмі тэмпераментны і свавольны, конь Хасан – велічны, спакойны, ураўнаважаны, Дольчэ Віта – спакойная, добрая і надзейная, Хэйліс – чэмпіён этапу Кубка Перамогі па троебор'і ў катэгорыі «Лёгкі клас».
– Коні вельмі добра адчуваюць настрой чалавека, – з веданнем справы кажа Марыя Юсупава. – Калі дрэннае самаадчуванне або ёсць трывога, раздражненне, хваляванне, то лепш да іх не падыходзіць. Калі баіцеся перашкоды, то наўрад ці яе пераадолееце. Гэты страх перадасца чатырохнагаму партнёру. Варта памятаць, што дзеянні і пачуцці вершніка адыгрываюць важную ролю ў паводзінах самой коні, таму важныя даверлівыя адносіны.
Трэнер Данута Сушко жартуе, што вырасла на конюшні. З дзяцінства пачала займацца конным спортам. Успамінае, што ў цэнтр яе прывяла сяброўка. І ўсё! Тут яна проста закахалася ў коней і атмасферу, якая панавала вакол.
– Я пачала старанна трэніравацца, выступаць на спаборніцтвах, а потым пайшла вучыцца на трэнера. І вось ужо 10 гадоў, як тут працую і ні разу не шкадую пра выбраны жыццёвы шлях, – распавядае Данута. – Мой конь завецца Дарсі. Яна яшчэ маладая, толькі ў стадыі заезда.
Выхаванка Дануты Марына Вазьміцель ўжо амаль пяць гадоў займаецца конным спортам.
– Я з сямейнай дынастыі спартсменаў па конным спорце. Як і многія, хто тут працуе, вырасла на конюшні. Я безумоўна люблю коней і даглядаць за імі, – прызнаецца дзяўчына.
Марына вучыць у 9 класе і плануе працягнуць сямейную дынастыю трэнераў па конным спорце. Выступае ў адкрытым троебор'і, ужо выйграе кубкі і спаборніцтвы.
Конны спорт – гэта элегантнасць і грацыя, але за ўсёй гэтай знешняй прыгажосцю хаваецца штодзённая кропатлівая праца. А вось самі коні – гэта дзіўныя жывёлы.
Знаёмства і зносіны з імі зараджаюць незабыўнымі эмоцыямі: спакоем і ўнутранай сілай. Ну што, скачам у Новы год упэўнена і смела!
Анастасія ТУРОК.
Фота аўтара.