Дапамога па догляду за дзіцем да 3‑х гадоў:

– у памеры 45 % сярэднямеснай заработнай платы работнікаў у Рэспубліцы за квартал;

на іншых дзяцей да 3‑х гадоў, якія выхоўваюцца ў сям'і: на першае дзіця – 35 % сярэднямеснай заработнай платы, на другое і наступныя – 40 %.

Назначаецца па месцы працы, службы навучання або ў органах па працы, занятасці і сацыяльнай абароне.

Асабам, якія пастаянна (прамна) пражываюць на тэрыторыі, падверглай радыёактыўнаму забруджванню ў зоне наступнага перасялення або ў зоне з правам на перасяленне, дапамога па догляду за дзіцем да 3‑х гадоў назначаецца і выплачваецца ў памеры 150 % гэтай дапамогі.

Закон Рэспублікі Беларусь ад 29.12.2012 № 7‑З «Аб дзяржаўных дапамогах сем'ям, якія выхоўваюць дзяцей» (ст. 12–13).

Дапамога на дзяцей старэйшых за 3 гады з асобных катэгорый сем'яў.

Назначаецца незалежна ад даходаў сям'і на кожнага дзіцяці старэйшага за 3 гады:

– у памеры 70 % бюджэтнага пражывання мінімуму ў сярэднім на душу насельніцтва (далей – БПМ);

на іншых дзяцей старэйшых за 3 гады, якія выхоўваюцца ў сям'і, – у памеры 50 % БПМ.

Назначаецца штогод (не пазней за 31 снежня кожнага года) па месцы працы, службы навучання або ў органах па працы, занятасці і сацыяльнай абароне.

Калі сям'я адначасова мае права на дапамогу на дзяцей старэйшых за 3 гады з асобных катэгорый сем'яў і на дапамогу сем'ям на дзяцей ва ўзросце ад 3 да 18 гадоў у перыяд выхавання дзіцяці да 3‑х гадоў (якая назначаецца адна на сям'ю ў памеры 50 % БПМ) выплачваецца адзін від дапамогі па выбару сям'і.

Закон Рэспублікі Беларусь ад 29.12.2012 № 7‑З «Аб дзяржаўных дапамогах сем'ям, якія выхоўваюць дзяцей» (ст. 15‑16).

Дапамога па догляду за дзіцем‑інвалідам да 18 гадоў:

з I і II ступенню страты здароўя да дасягнення дзіцяці 18 гадоў і з III і IV ступенню страты здароўя да дасягнення дзіцяці 3 гадоў – у памеры 100 % БПМ;

з III і IV ступенню страты здароўя пасля дасягнення дзіцяці 3 гадоў – у памеры 120 % БПМ.

Назначаецца ў органах па працы, занятасці і сацыяльнай абароне незалежна ад прызначэння іншых дапамог.

Права на гэтую дапамогу маюць бацькі, іншыя сваякі дзіцяці‑інваліда або іншыя асобы, фактычна аказваючыя догляд за дзіцем‑інвалідам, пры ўмове, што ў іх няма занятасці (г.зн., калі яны не працуюць па працоўных дамовах, не служаць, не навучаюцца на дзённай форме, не выконваюць працы па грамадзянска‑прававых дамовах, прадметам якіх з’яўляюцца аказанне паслуг, выкананне работ і стварэнне аб’ектаў інтэлектуальнай уласнасці, не з’яўляюцца індывідуальнымі прадпрымальнікамі, натарыусамі, адвакатамі, рамеснікамі, асобамі, якія ажыццяўляюць дзейнасць у сферы агратурызму, не зарэгістраваны як беспрацоўныя, не праходзяць падрыхтоўку ў клінічнай ордынатуры ў зачыненай форме і не атрымліваюць пенсію, страхавую выплату, грашовую дапамогу ў адпаведнасці з заканадаўствам аб дзяржаўнай службе).

У той жа час права на дапамогу па догляду за дзіцем‑інвалідам да 18 гадоў прадастаўляецца маці (мачэхе) або бацьку (ачыму) у поўнай сям'і, бацьку ў непоўнай сям'і, усыновіцелю (удочарцу), апекуна (папячэку) дзіцяці‑інваліда, калі яны:

працуе па працоўнай дамове на ўмовах не больш за палову месячнай нормы працоўнага часу (г.зн., не больш за 0,5 стаўкі) у аднаго або некалькіх наймальнікаў або выконвае працу па працоўнай дамове на дому у аднаго наймальніка;

з’яўляюцца індывідуальнымі прадпрымальнікамі, натарыусамі, адвакатамі, рамеснікамі, асобамі, якія ажыццяўляюць дзейнасць у сферы агратурызму, і адпаведная дзейнасць прыпынена ў парадку, устаноўленым заканадаўствам, альбо яны, будучы індывідуальнымі прадпрымальнікамі, знаходзяцца ў працэсе спынення дзейнасці;

знаходзяцца ў адпачынку па догляду за дзіцем да дасягнення ім 3 гадоў (адпачынку па догляду за дзецьмі, прадастаўленым па месцы службы) або акадэмічным адпачынку;

незалежна ад атрымання пенсіі і страхавой выплаты.

Закон Рэспублікі Беларусь ад 29.12.2012 № 7‑З «Аб дзяржаўных дапамогах сем'ям, якія выхоўваюць дзяцей» (ст. 18).