Завадскі В.Г. нарадзіўся 13 студзеня 1919 г. у вёсцы Чаркасава Оршанскага раёна Віцебскай вобласці ў сям'і чыгуначнікаў. Беларус. Да вайны атрымаў сярэднюю адукацыю.

У Савецкай арміі з 1939 г. Непасрэдна перад вайной, у 1940 годзе, скончыў Энгельскае ваенна-авіяцыйнае вучылішча.

Скончыў вайну ў званні майора. Працягнуў службу ў арміі да 1955 г. У 1956 г. скончыў Харкаўскі інжынерна-эканамічны інстытут. Працоўваў эканамістам на машынабудаўнічым заводзе ў г. Першамайск Нікаўскай вобласці.

Памер 20 чэрвеня 1992 года.

Ольховский Н.И. нарадзіўся 10 кастрычніка 1909 г. у вёсцы Межава Оршанскага раёна Віцебскай вобласці ў сялянскай сям'і. Скончыў адзін курс педтэхнікума г. Оршы.

«На другі дзень нямецкага наступу на Курска‑Белгародскім кірунку 6 ліпеня 1943 года майор Ольхоўскі за адзін дзень баёў збіў пяць нямецкіх самалётаў. З бою Мікалай Іванавіч заўсёды выходзіў пераможцам. Яго не палохала лічбавая перавага праціўніка…»

Пад камандаваннем гвардзейскага падпалкоўніка Ольхоўскага лётчыкі 178‑га знішчальнага авіяполка збілі ў паветраных баёвах 560 нямецкіх самалётаў. Саюзнікі называлі яго «Бацька» — за дабрыню, справядлівасць і бацькоўскую клопатлівасць аб падначаленых.

Пасля вайны працягваў службу да 1953 г. у званні падпалкоўніка. Жыў і працаваў у Маскве. Памер 26 жніўня 1978 года.

Сержантов І.Я. нарадзіўся ў в. Якаўлеўчы Оршанскага раёна Віцебскай вобласці 17 лютага 1919 г. у сям'і беднага сялянiна. Бацька памёр рана, і пяць дзяцей засталіся без кормільца.

З шасці гадоў Іван пайшоў у падпаскі ў суседняе села, каб зарабіць на падручнікі і адзенне. Вучыўся ахвотна і добра, а пасля ўрокаў зноў наняўся пастухам, стараючыся дапамагчы маці.

«Яго неразлучнымі сябрамі, — успамінае сястра Івана, Кацярына Якаўлеўна, — былі кнігі».

З дзяцінства марыў стаць авіятарам. Скончыў 7 класаў, у 1937 годзе паступіў у прафесійна-тэхнічнае вучылішча Оршанскага лёнкабінета, набыў прафесію ткача. У тым жа годзе пачаў займацца ў Оршанскім авіяклубе, затым прайшоў падрыхтоўку ў Адасоўскай авіяшколе.

У Чырвонай арміі з 1938 г. У 1941 годзе скончыў Чугуеўскую школу ваенных лётчыкаў. З 1941 года — на Паўднёва-Заходнім фронце. Лётчык 9‑га гвардзейскага знішчальнага авіяцыйнага полка (8‑я паветраная армія, Паўднёвы фронт), кандыдат у члены КПСС, гвардзейскі лейтэнант.

Пагінуў ад ран 29 красавіка 1943 года. Пахаваны ў Ростаў‑на‑Дону.

Солянікаў А.Д. нарадзіўся 19 ліпеня 1919 года ў вёсцы Чурылова Оршанскага раёна Віцебскай вобласці ў сям'і сялян. Беларус. Сярэдняя адукацыя. Працаваў інспектарам у Оршанскім райземадзеле.

Пасля вайны ўзнагароджаны ў Крамле, вярнуўся ў Оршу. Працаваў у снабжальнай арганізацыі, стаў яе кіраўніком.

Памер 9 верасня 2010 года.

Сіянин М.Д. нарадзіўся 17 снежня 1901 года ў вёсцы Забалочча Оршанскага раёна Віцебскай вобласці ў сям'і сялянскага батрака.

Указам Прэзідзіума Вярхоўнага Савета СССР ад 17 лістапада 1943 г. палкоўніку Сіяніну М.Д. прысвоена звання Герой Савецкага Саюза з узнагароджваннем ордэна Леніна і медалі «Залатая Зорка».

Памер 1 кастрычніка 1973 г. Пахаваны ў Оршы.

Дудчык П.А. нарадзіўся 12 ліпеня 1918 г. у в. Казённыя Поршні Оршанскага раёна Віцебскай вобласці. Беларус. Скончыў няпоўную сярэднюю школу, працаваў у калгасе бухгалтарам, сакратаром сельскага савета (1934-1938 гг.).

Указам Прэзідзіума Вярхоўнага Савета СССР ад 29 чэрвеня 1945 г. за ўзоравае выкананне баявых заданняў і праявленую мужнасць і гераізм капітану Дудчыку П.А. прысвоена званне Героя Савецкага Саюза.

У 1950 годзе скончыў Вышэйшую афіцэрскую штабную школу. Да 1959 г. служыў у Савецкай Арміі ў звянах полковніка. Пасля звальнення ў запас працаваў начальнікам штабу грамадзянскай абароны Мінскага аўтамабільнага завода.

Памер 17 красавіка 1994 года.

Пустэльнікаў С.С. нарадзіўся 10 лютага 1921 г. у в. Свістелкі Оршанскага раёна Віцебскай вобласці ў сям'і сялян. Скончыў семілетку, працаваў у оршанскіх чыгуначных майстэрнях.

За мужнасць і гераізм, праявленыя пры абароне Дзяржаўнай мяжы СССР, эфрату Пустэльніку С.С. 31 сакавіка 1945 года пасмяротна прысвоена званне Героя Савецкага Саюза.

пахаваны ў с. Поторыца Сакольскага раёна Львоўскай вобласці.

Заслоўн К.С. нарадзіўся 7 студзеня 1910 г. у г. Асташкова Твярской вобласці. Адзін з арганізатараў і кіраўнікоў партыйнага падполья і партызанскага руху ў Віцебскай вобласці ў гады Вялікай Айчыннай вайны.

За мужнасць і ўмелае кіраўніцтва партызанскай барацьбой Указам ад 5 верасня 1942 г. К.С. Заслоўн быў узнагароджаны ордэнам Леніна. 7 сакавіка 1943 года яму пасмяротна прысвоена званне Герой Савецкага Саюза.

Першапачаткова пахаваны ў д. Купаваць. У 1947 г. перазахаваны на Прывакзальнай плошчы ў г. Орша.

Гаранін А.Д. нарадзіўся 28 сакавіка 1921 года ў вёсцы Плотнікава Ордынскага раёна Новасібірскай вобласці ў сялянскай сям'і. Скончыў 7 класаў, пасля чаго прыбыў у Новасібір. Там скончыў школу фабрычна-заводскага вучнёўства і працаваў токаром і фрэзавальнікам на авіяцыйным заводзе імя В.П. Чкалава. Адначасова вучыўся ў Новасібірскім авіяклубе.

Указам Прэзідзіума Вярхоўнага Савета СССР ад 31 снежня 1942 года за ўзоравае выкананне баявых заданняў і праявленую мужнасць і гераізм гвардыі капітана Гараніна А.Д. прысвоена званне Героя Савецкага Саюза з вручэннем ордэна Леніна і медалі «Залатая Зорка».

Пагінуў 28 чэрвеня 1943 года ў веку 22 гадоў.

Карначанок Н.А. нарадзіўся ў 1922 годзе ў вёсцы Боркі Шклоўскага раёна Магілёўскай вобласці ў сялянскай сям'і. Пасля заканчэння няпоўнай сярэдняй школы працаваў на Оршанскім мяса-кансервацыйным камбінаце.

Указам Прэзідзіума Вярхоўнага Савета СССР ад 23 лістапада 1942 года за мужнасць і вайсковую доблесть, праявленую ў баёвах, старшаму лейтэнанту Карначэнку Н.А. пасмяротна прысвоена звання Героя Савецкага Саюза.

Лефевр Марсель нарадзіўся 17 сакавіка 1918 г. у Туркуэне, Францыя. У арміі з 1938 года. Французскі добраахвотнік, які ваяваў у складзе легендарнай эскадрыі «Нормандия-Неман» на баку Савецкага Саюза.

За мужнасць і героізм, праявленыя ў баі за вызваленне Беларусі, французскаму лётчыку Марселю Лефевру пасмяротна прысвоена званне Героя Савецкага Саюза — адна з найрэдкіх узнагарод, узнагароджаных замежнікамі.

Памер у 5 чэрвеня 1944 года ў веку 26 гадоў.

Сяменюк І.І. нарадзіўся 15 лютага 1917 года ў горадзе Мінск. У 1932 годзе скончыў 7 класаў, у 1934 годзе — школу фабрычна-заводскага вучнёўства (ФЗУ) у горадзе Орша. Працоўваў вучням памочніка машыніста, слесаром і майстрам па рамонце паравозаў у паравозным дэпа станцыі Орша.

Указам Прэзідзіума Вярхоўнага Савета СССР ад 1 ліпеня 1944 года за ўзоравае выкананне баявых заданняў і праявленую мужнасць і гераізм гвардыі капітана Сяменюка І.І. прысвоена званне Героя Савецкага Саюза з узнагароджваннем ордэна Леніна і медалі «Залатая Зорка» № 2381.

Пасля вайны працягваў службу ў ВПС, скончыў Вышэйшыя афіцэрскія лётна‑тактычныя курсы ў Ліпецку (1948), Курсы ўдасканалення пры ВВА ў Маніно (1955). З чэрвеня 1961 года гвардзейскі палкоўнік І.І. Сяменюк — у запасе.

Жыў у Мінску, працаваў аператыўным дежурным штаба Грамадзянскай абароны. Памер 26 красавіка 1973 года, пахаваны на Усходнім могіллі.

Канаваленка В.О. нарадзіўся 22 красавіка 1917 года ў вёсцы Скрэбкі Віцебскага раёна Віцебскай вобласці. Скончыў 9 класаў.

Указам Прэзідзіума Вярхоўнага Савета СССР ад 16 кастрычніка 1943 года за ўмелае камандзіраванне стралковым полкам, узорнае выкананне баявых заданняў і праявленую мужнасць і гераізм гардэйскага майора Канаваленка В.О. прысвоена званне Героя Савецкага Саюза з узнагароджваннем ордэна Леніна і медалі «Залатая Зорка» № 1822.

У бітве пад горадам Жмерынка Вінніцкай вобласці Украіны гардэйскі падпалкоўнік В.О. Канаваленка быў цяжка паранены ў грудзі.

Пагінуў ад ран 22 сакавіка 1944 года. пахаваны ў брацкай магіле ў г. Жмерынка.

Лазьков Н.М. нарадзіўся 19 снежня 1924 года ў вёсцы Берёзоўка Тульскай вобласці. Дзяцінства і моладзь правёў у пасёлку Казаноўка Кімаўскага раёна. У 1942 годзе скончыў 9 класаў школы.

Указам Прэзідзіума Вярхоўнага Савета СССР ад 24 сакавіка 1945 года за мужнасць і героізм, праявленыя ў баёвах з нямецка-фашысцкімі захопнікамі, сяржанту Лазькову Н.М. прысвоена званне Героя Савецкага Саюза з узнагароджваннем ордэна Леніна і медалі «Залатая Зорка».

Памер 2 сакавіка 1980 года. пахаваны ў вёсцы Рузіно Салянечнагірскага раёна Маскоўскай вобласці.

Макеев Я.А. нарадзіўся 7 снежня 1922 года ў вёсцы Ліхачава Пачынкоўскага раёна Смоленскай вобласці ў сям'і сялянкі. Скончыў 7 класаў. Працаваў брыгадарам у калгасе.

Указам Прэзідзіума Вярхоўнага Савета СССР ад 24 сакавіка 1945 года за ўзоравае выкананне баявых заданняў і праявленую адвагу і геройства сяржанту Макееву Я.А. прысвоена званне Героя Савецкага Саюза з узнагароджваннем ордэна Леніна і медалі «Залатая Зорка».

Пасля вайны старшыня Макеев дэмантаваны. Вярнуўся ў родную вёску, працаваў старшынёй калгаса. У 1948 годзе пераехаў у Украінскую ССР, у горад Енакіево. Працаваў на шахце.

Хутка памёр 11 чэрвеня 1957 года. пахаваны ў пасёлку Альхаватка Енакіевага гарадскога савета.

Нікандрава А.А. нарадзілася ў 1920 годзе ў вёсцы Барашкіно Пскоўскай вобласці. Сканчыла семігадовую школу, працавала ў Краснагарадскім райкоме камсамольскага камітэта.

Пасмяротна Анне Аляксееўне Нікандравай было прысвоена звання Героя Савецкага Саюза.

Пахавана ў брацкай магіле савецкіх ваяроў і партызан у г. Дубравна. Паблізу з магілай усталяваны помнік смелай дзяўчыне.

Смірноў Ю.В. нарадзіўся 2 верасня 1925 года ў вёсцы Дедушкава Кастромскай вобласці. 18‑гадовы юнак здзейсніў свой подзвіг у першыя дні вызваленчай аперацыі «Багратіён».

За свой падзвіг нашчадак Кастромскай зямлі Юрый Смірноў быў пасмяротна ўзнёсены ў звание Героя Савецкага Саюза.

Пахаваны ў гарадскім пасёлку Арэхоўск Оршанскага раёна.

Стэбенев Ф.А. нарадзіўся 3 кастрычніка 1899 года ў вёсцы Подсасенне Валацкай вобласці ў сялянскай сям'і. Скончыў пачатковую земскую школу. Працаваў вучням у абутковай майстэрні, а таксама на лесапільнай завода ў Архангельску.

Указам Прэзідзіума Вярхоўнага Савета СССР ад 24 сакавіка 1945 года палкоўніку Стэбеневу Ф.А. прысвоена адзнака Героя Савецкага Саюза за ўмелае камандаванне полкам, узорнае выкананне баявых заданняў і праявленую мужнасць і гераізм.

У жніўні 1945 года ўдзельнічаў у Маньчжурскай наступальнай аперацыі падчас савецка-японскай вайны. З 1946 года — у запасе па стане здароўя.

Памер у 8 лютага 1971 года ў Маскве.

Юрченко А.С. нарадзіўся 17 студзеня 1923 года ў вёсцы Чэрныш Чарнагроўскага раёна Чарнагроўскай вобласці (Украіна) у сям'і сялянкі. Скончыў 7 класаў няпоўнай сярэдняй школы. Працаваў у калгасе.

Указам Прэзідзіума Вярхоўнага Савета СССР ад 24 сакавіка 1945 года за мужнасць і героізм, праявленыя пры выратавальнiі моста праз Днепр у горадзе Орша, чырвонаармеецу Юрченко А.С. прысвоена адзнака Героя Савецкага Саюза з наданнем ордэна Леніна і медалі «Залатая Зорка» № 6504.

Памер 9 мая 1994 года — у Дзень Перамогі. пахаваны ў родным вёсцы Чэрныш.